11 خوراکی غیر بهداشتی که به جای اصل به ما می فروشند | تغذیه سالم

فهرست تقلبای عادی در مواد غذایی رو بخونین تا حواستون باشه هر خوراکی رنگ و لعاب داری رو سر سفره تون راه ندین.
نه سوسیس و کالباس که هر فرآورده آلوده دیگری، اگه طبق استاندارد درست نشده باشه، ممکنه بلایی بد تر از آسیب نخاع هم داشته باشه.

فهرست تقلبای عادی در مواد غذایی رو بخونین تا حواستون باشه هر خوراکی رنگ و لعاب داری رو سر سفره تون راه ندین. منظورمون از این مطلب اینه که اخطار بدیم چه کارایی می شه واسه تولید یه محصول غیراستاندارد انجام داد. در واقع معنی این اخطار این نیس که شما دیگه نباید به هیچ خوراکی بسته بندی شده دست نزنین!

رب گوجه فرنگی

رنگ و بویشان عادیه اما همین که به غذا اضافه می شن، کل خوراک رو به باد میدن، از طعم خاصی که یهویی پیدا می کنن. مردم اسمشون رو گذاشته ان ربای چینی اما چین کجا و رب کجا. محصولی که با مقدار زیادی پودر کدو یا کدوی پخته و له شده به دست مشتریا می رسه تولید همین جا هستش و کار دست یه عده آدم سودجو که با هر زحمتی رب ساختگی رو وارد بازار می کنن. البته داستان فقط این نیس. سیب زمینی پخته یا نشاسته هم همین کار رو می کنه. نشاسته آب رب رو میگیره و باعث می شه سفت و غلیظ به نظر برسه. بهترین راه تشخیص رب تقلبی اینه که رب رو تا ۱۰ برابر رقیق و بعد منجمد کنین. اون وقت خودتون بافتایی که به ماده خوراکی اضافه شدن رو می ببینن.

چای

اصلا کار سختی نیس. یه بعضیا می رن سراغ قهوه خونه ها و تفالهای چای رو می خرن و به تولیدی می یارن. اونجا تفالهای چای رو خشک می کنن و دوباره مالش میدن و بعد به چای خشک شده پرمنگنات پتاسیم – همون که توی آزمایشگاه مدرسه با رنگ بنفش میشناختنش – یا مرکورکروم میزنن و بسته بندی و روونه بازار می کنن. بعضی وقتا هم برگ چای رو با خاک چای و پوست باقلای مشکی، خاک اره و پوست یه جور کدوتنبل مخلوط می کنن و دستتون میدن. به همین راحتی چای نیم خورده قهوه چیای گوشه و کنار شهر دوباره سر سفره مردم برمیگرده. البته این اتفاق فقط در مورد مراکز تولید و بسته بندی غیرمجاز میفته. اگه وسواس دارین و دوست ندارین تفالهای دوباره رنگ شده رو بخورین، کافیه موقع خرید چای، کمی از اونو توی آب سرد بریزین. چای مرغوب هیچ وقت توی آب سرد رنگ نمی ده.

ماست

اگه این روزا یه کاسه ماست پر چرب رو جلوی مادربزرگا و بابابزرگای فامیل بذارین، اولین جمله ای که به زبون می یارن اینه: فکر کردی طبیعیه… همه اش نشاسته س! از قدیم بزرگ ترین تقلب آدمی درباره ماستا اضافه کردن نشاسته به اون واسه قوام دادن بوده. تشخیص اش هم کار ما نیس مگه اینکه ید خالص دم دست داشته باشین و به اون اضافه کنین تا با رنگ آبی اش به شما بگه ماستتان چقدر نشاسته داشته. بمونه که ماست نشاسته دار حتما کلی جوش شیرین هم داره که شما از اون بی خبرید.

کشک

کشک که اصلا شوخی بردار نیس، واسه اینکه در موارد غیرپاستوریزه سریع میره سراغ بوتولیسم و این حرفا. کشک تقلبی مقدار زیادی آرد داره. بعضی وقتا هم واسه اینکه آرد و روغن نباتی و نمک و گل سفید رو قاطی و خشک می کنن و به اسم کشک دست مردم میدن؛ هیچ راه تشخیصی هم نداره غیر از آزمایشگاهای پیشرفته.

کره

روغن نباتی اولین افزودنی بی دردسر به کره س که فقط شناخت مزه اش توی کره های امروزی از قدیمیا و بزرگان فامیل که عمری کره ناب خورده ان برمیاد. اضافه کردن آب به کره هم راه زیاد شدن وزن خوبی واسه سودجوهاست. کره رو با آب توی دستگاه های خاص هم میزنن؛ اونقدر که یکدفعه وزن کره دو برابر می شه. اضافه کردن بی کرومات به کره هم جلوی مزه ترش اونو میگیره. اینطوری کره فاسد تا مدتا در خونه مشتری جا خوش می کنه.

شیر

وایتکس و روغن پالم و… که مال حرفه ای هاست اما خرده فروشا یکجور دیگری از خجالت مردم درمی آیند. اضافه کردن آب به شیر، اضافه کردن محلول نشاسته، مخلوط کردن شیر خشک حل شده به شیر کم بود، الان چند وقتیه پای جوش شیرین هم به میان اومده. شیری که فاسد شده باشه با اضافه کردن جوش شیرین می شه عین روز اولش بدون اینکه خبری از ترشیدگی و بریدگی باشه؛ کسی هم نمی تونه خبردار شه غیر از کار شناسا و بازرسای مواد غذایی. فقط شیری که نشاسته داره؛ در اثر دما یه لایه کلفت ته دیگ تشکیل میده در حالی که ته دیگ شیر سالم متخلخل و نازکه؛ وقتی هم که آب به شیر می بندن هیچ راهی واسه تشخیص ندارین غیر از تشخیص نقطه انجماد که اونم با وسایل خونگی تقریبا محاله، پس لطفا موقع خرید سراغ هر برند نامعلوم ای نرید.

ادویه

خاک اره نرم، نرم کرده پوست گردو و فندق، آرد نخودچی نرم، نرم شده هسته خرما، تفاله زیتون و… همه اینا رو شاید یه بار به عنوان فلفل مشکی خریده و به خونه آورده باشین. واسه مزه تندش هم مطمئن باشین از قبل فکر شده. خردل مشکی همون مزه تندی که می خواین رو میده. آرد یا نون خشک، پوست پسته، گل افرا رو هم با زردچوبه قاطی می کنن و به بازار می فرستند. تفاله غوره و زرشک با آب شاه توت هم می شه سماق. باور ندارین؟ خودتون در خونه امتحان کنین، به همین سادگی!

نون

جوش شیرین که دیگه واسه ما ایرونیا نام آشناییه، هم ارزون تر از خمیر مایه س و هم سریع تر خمیر رو عمل می آورد؛ به خاطر همین تا مدتا توی هر نانوایی که سرک می کشیدی، حتما می تونستی مقدار خیلی از اونو پیدا کنی؛ هر چند که الان به کمک سرکشیای بازرسان وزارت بهداشت کمتر خبری از اون هستش ولی می شه هنوز ردپای اونو توی نونای سنتی خودمون پیدا کرد. البته امروز تولیدیای متقلب زده ان توی یه خط دیگه. زردچوبه نون خوشرنگی دست مردم میده. زاج هم می تونه نونای تیره رو به نانی سفید و یکدست تبدیل کنه. اضافه کردن زاج به آردهای تیره تقلب این روزهاست که بازم کار شناسایی اش با کار شناس هاست مگه اینکه نانوای ناشی اونقدر زاج بریزه که از مزه تلخش خودشو لو بده!

آب لیمو

بعضی وقتا آب لیموا رنگ و طعم عجیبی دارن که هر کسی رو یاد همون شایعه همیشگی میندازن؛ کاه توی آب لیمو! شایعه که نه، واقعیتی که مدتا در تولید آب لیموهای غیربهداشتی رواج داشت. مقداری کاه زبر رو با آب ولرم مخلوط می کردن و یه مدت به حال خود می گذاشتن. اینطوری مایع زردرنگی درست می شد. این مایع زردرنگ رو به لیموی چرخ شده اضافه می کردن و آب می گرفتن. آخر کار هم جوهرلیمو می زدن. بعضی وقتا هم جوهرلیموی تنها جواب می داد. مخلوط جوهرلیمو و آب و آب غوره هم می شه آب غوره غیراستاندارد.

قهوه و کاکائو

سر و کله برزیلیا در ایران کم پیدا می شه وگرنه کسی جرأتش رو نداشت که گرد قهوه رو با آرد سبوس، بذر تمبرهندی، خرمای سرخ کرده و کاسنی مخلوط کنه و به اسم قهوه جلوی مشتری بزاره. البته پیدا کردن این مخلفات کمی سخته و قهوه اش هم تلخ تر. واسه تولید قهوه راحت تر یه بعضیا می رن سراغ آرد نخودچی سوخته. یه عده هم آرد سوخته یا جوی سوخته رو به قهوه اضافه می کنن. حالا داستان کاکائو رو بشنوین؛ خاک رس، نشاسته، اکسید فرو و یه مقدار اسانس کاکائو!

کالباس و سوسیس

معدن شکلای جور واجور و اقسام تقلبا، هر جوری که فکرش رو کنین می شه در سوسیس و کالباسای غیربهداشتی دست برد. کلاهبردارا اول از همه توی ریختن نیترات و نیتریت سدیم خساست به خرج نمی دن و تا دلتون بخواد از این ماده شیمیایی به اون میزنن تا هم رنگ و طعم بهتری بگیره و هم میکروبا سراغش نرن. بعد هم می رن سراغ حیوانای ارزانقیمت. اسم آوردن نداره! به کار گیری پودر خون و پودر استخون و غضروف هم روش مرسومی در تولید کالباس و سوسیس غیربهداشتیه. ماجرای به کار گیری باقلا به جای پسته در کالباسا رو هم خودتون می دونین اما این روزا تقلب دیگری هم باب شده؛ به کار گیری خمیر مرغ. مرغ رو با پوست و استخون له می کنن و تحت فشار شدید قرار میدن تا اینکه گوشت تقریبا مایع می شه، بعد این مخلوط رو تحت فشار از یه فیل تر رد می کنن تا پوست و استخون جدا شه. بعد هم خمیر مرغ می شه ماده اصلی تشکیل دهنده سوسیس و کالباسایی که سر سفره ما میان

منبع : همشهری جوون

جمع آوری سلامت اکاایران

جمع آوری به وسیله بخش تغذیه سالم زندگی سالم سایت آکا

  • مطالب در رابطه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *