۲-۱-۱-۴-مکانیسم اقدام ذهن­آگاهی

فنون ذهن­آگاهی در افزایش آرام­بخشی عضلانی و کاهش نگرانی، استرس و اضطراب مؤثر می­باشد(کابات زین، ۲۰۰۳). به­نظر می­رسد مکانیسم اصلی ذهن­آگاهی خودکنترلی­توجه باشد زیرا که متمرکزکردن مکرر توجه روی یک محرک خنثی مثل تنفس، یک محیط توجهی مناسب به وجودمی­آورد (سمپل، ریدومیلر[۱]،۲۰۰۵). مطالعات محدودی روی اثربخشی مداخلات و تکنیک­های مبتنی بر ذهن­آگاهی صورت گرفته می باشد که از آن جمله می­توان به پژوهش های لیندن[۲] (۱۹۷۳) روی اثر بخش بودن ذهن­آگاهی روی اضطراب امتحان و پیشرفت تحصیلی، و مطالعه مرداک[۳](۱۹۷۳؛ به نقل از سمپل و همکاران،۲۰۰۵)روی افزایش توجه و آرامش عضلانی و مطالعه مفید بودن این تکنیک­های روی افزایش تنظیم توجه اشاره کرد.

شناخت­درمانی مبتنی بر ذهن­آگاهی شامل مدیتیشن­های مختلف، یوگای­کشیدگی، آموزش­مقدماتی درمورد­ی افسردگی، تمرین مرور بدن و  چند تمرین شناخت­درمانی می باشد که ارتباط بین خلق، افکار، احساس و حس­های بدنی را نشان می­دهد تمام این تمرین­ها، به نوعی در نظر داشتن موقعیت­های بدنی و پیرامون را در« لحظه­ی ­ حاضر»میسرمی­سازد و پردازش­های خودکار افسردگی­زا را کاهش می­دهد.  در این شیوه، منابع حسی مانندالگوهای معنایی می باشد.  تمرین­های بدنی، باعث تغییر شکل مدل طرحواره می­شود)تیزدل  و همکاران؛۲۰۰۰).

در ذهن­آگاهی،  فرد در هر لحظه از شیوه­ی ذهنی [۴] آگاه می­شود و مهارت­های شناسایی شیوه­های مفیدتر را فرا می گیرد.  برای ذهن، دو شیوه­ی اصلی در نظر گرفته می­شود: یکی«بودن[۵]» و دیگری«انجام دادن[۶]». در ذهن­آگاهی فرامی­گیریم که ذهن را از یک شیوه به سوی شیوه­ی دیگر حرکت دهیم(کابات زین به نقل از سگال و همکاران،۲۰۰۲). ذهن­آگاهی مستلزم راهبردهای رفتاری، شناختی و فراشناختی ویژه برای متمرکز کردن فرآیند توجه می باشد که به نوبه­ی خود به جلوگیری از مارپیچ فروکاهنده­ی خلق منفی – فکر منفی – گرایش به پاسخ­های نگران کننده و رشد دیدگاه جدید و پدیدآیی افکار و هیجان­های خوشایند منجر می­شود (سگال و همکاران،۲۰۰۲).

  1. Sample, Reid & Miller

۴٫Linden

۵٫Murdock

۶٫Mentak gear

۷٫being

۱٫doing

متن کامل پایان نامه