در رشته مهندسی برق – گرایش قدرت
عنوان:
برنامه ریزی تعمیر و نگهداری واحد های تولیدی مبتنی بر پیشنهاد خرید به مقصود حفظ کفایت سیستم
 
 
 
استاد راهنما:
دکتر مهدی حسینی
 
 
 
 
1393
تکه هایی از متن به عنوان نمونه :
فهرست

فصل اول: مقدمه ……………………………………………………………………………………… 1
1-1- تعریف تعمیر و نگهداری …………………………………………………………………………………………….. 2
1-2- راهکارهای تعمیر و نگهداری ……………………………………………………………………………………… 3
1-3- برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری در سیستم­های قدرت …………………………………………………. 6
1-4- افق­های زمانی برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری …………………………………………………………….. 7
1-4-1- زمان­بندی تعمیر و نگهداری کوتاه­مدت ………………………………………………….. 7
1-4-2- زمان­بندی تعمیر و نگهداری میان­مدت …………………………………………………… 8
1-4-3- زمان­بندی تعمیر و نگهداری بلندمدت ……………………………………………………. 8
1-5- تجدید ساختار سیستم قدرت و ایجاد بازار برق ………………………………………………………… 8
1-6- برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری در سیستم­های قدرت تجدید ساختار شده ……………….. 11
   
فصل دوم: مروری بر پژوهش­های پیشین در زمینه­ تعمیر و نگهداری در شرایط بازار برق ………………………………………………………………………. 14
2-1- مقدمه …………………………………………………………………………………………………………………………. 15
2-2- برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری از دیدگاه واحدهای تولیدی ……………………………………….. 16
2-3- متناسب­سازی برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری توسط بهره­بردار مستقل سیستم ……….. 19
2-3-1- متناسب­سازی برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری مبتنی بر تکرار ………………… 19
2-3-2- متناسب­سازی برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری مبتنی بر بازار تعمیرات …… 23
2-4- متناسب­سازی برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری واحدهای تولیدی و خطوط انتقال …….. 25
   
فصل سوم: ساختار پیشنهادی برای برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری به مقصود حفظ کفایت سیستم ……………………………………………………………… 26
3-1- مقدمه …………………………………………………………………………………………………………………………. 27
3-2- ارزیابی سود واحدهای تولیدی …………………………………………………………………………………… 28
3-2-1- هزینه نوسازی انتظاری واحد تولیدی ……………………………………………………… 28
3-2-2- ارزیابی بازه­های خروج براساس سود مولدها …………………………………………… 31
3-2-3- تعیین پیشنهاد خرید تعمیرات (MBC) …………………………………………………. 33
3-3- راهبرد متناسب­سازی تعمیر و نگهداری …………………………………………………………………… 37
3-3-1- بیشینه کردن رضایت تولیدکنندگان ………………………………………………………. 37
3-3-2- ارزیابی کفایت سیستم …………………………………………………………………………….. 39
3-3-3- روش حل مسئله­ی متناسب­سازی زمان­بندی تعمیر و نگهداری …………… 41
3-3-1-1- روش الگوریتم ژنتیک ……………………………………………………………. 41
3-3-3-2- فضای جستجو ………………………………………………………………………. 42
3-4- تسویه­ی هزینه­ها ………………………………………………………………………………………………………… 43
فصل چهارم: شبیه سازی و مطالعات عددی………………………………………………………….. 45
   
4-1- مقدمه …………………………………………………………………………………………………………………………. 46
4-2- سیستم 24 شینه IEEE-RTS …………………………………………………………………………………… 46
4-2-1- مطالعه سود واحدهای تولیدی ………………………………………………………………… 47
4-2-2- متناسب سازی تعمیر و نگهداری واحد های تولیدی…………………………….. 50
4-2-3- تسویه ی هزینه ها ………………………………………………………………………………… 54

 

فصل پنجم: نتیجه گیری و ارائه پیشنهادات ………………………………………………………………. 56

 

5-1- نتیجه گیری …………………………………………………………………………………………………………….. 56
5-2- ارائه پیشنهادات ……………………………………………………………………………………………………… 59
 
 
پیوست …………………………………………………………………………………………………….. 61
مراجع …………………………………………………………………………………………………….. 71
   

 
 
 
 
چکیده
در این پایان نامه، روشی جدید برای برنامه­ریزی نگهداری و تعمیر واحدهای تولیدی در محیط­های تجدید ساختار شده ارائه شده می باشد. در محیط سنتی با ساختار عمودی، بهره­بردار سیستم برنامه­ی تعمیر و نگهداری را برای حفظ قابلیت اطمینان تعیین می کند و همچنین کوشش بر کاهش هزینه ها دارد. اما چنین رویه­ای در یک محیط رقابتی قابل قبول نمی­باشد. در محیط تجدید ساختار شده، بهره­بردار همچنان متصدی حفظ قابلیت اطمینان در سطح مطلوب می­باشد. در حالیکه هدف هر تولیدکننده افزایش سود خودش می­باشد، که این ممکن می باشد با هدف حفظ قابلیت اطمینان در تضاد باشد. در این پایان نامه، برای برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری، روشی چندمرحله­ای پیشنهاد شده می باشد. در مرحله­ی اول، تولیدکنندگان با در نظر داشتن ارزیابی هزینه/فایده، پیشنهاد خرید تعمیر و نگهداری مربوط به واحد تولیدی مدنظرشان را تهیه و به بهره­بردار مستقل سیستم ارائه می­دهند. در مرحله­ی دوم، بهره­بردار مستقل سیستم با در نظر داشتن پیشنهادات ارسال­شده از سوی تولیدکنندگان و همچنین کفایت سیستم، زمان­بندی خروج واحدهای تولیدی را با هدف بیشینه کردن رضایت تولیدکنندگان و حفظ کفایت سیستم تعیین می­کند. در مرحله­ی سوم، با در نظر داشتن خصوصیت غیرانتفاعی بهره­بردار مستقل سیستم، یک راهکار بی­طرفانه برای تسویه­ی بازار پیشنهاد شده می باشد.
 
واژه‌های کلیدی: برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری پیشنهادمحور، برنامه­ریزی سیستم­های قدرت، قابلیت اطمینان، تجدید ساختار.
 
 
 
 
 
 
فصل اول
مقدمه
 
 
 
 
 
 
1-1- تعریف تعمیر و نگهداری[1]
تعمیر و نگهداری عملیاتی می باشد که در آن یک وسیله، در بازه­ای معین، مورد ترمیم قرار می­گیرد. تعمیر و نگهداری برای جلوگیری، کاهش یا رفع زوال آن وسیله می­باشد.
هدف از تعمیر و نگهداری توسعه دادن طول عمر تجهیزات یا افزایش زمان متوسط تا خرابی بعدی می­باشد. گذشته از این، انتظار می­رود که سیاست­های موثر تعمیر و نگهداری بتواند فرکانس وقفه­ی[2] خدمات و بسیاری از نتایج نامطلوب آن وقفه­ها را کاهش دهد. تعمیر و نگهداری به صورت واضحی بر روی قابلیت اطمینان[3] اجزا و کل سیستم اثر می­گذارد. کم­توجهی به تعمیر و نگهداری باعث تعداد زیادی خرابی پرهزینه و کارایی ضعیف سیستم می­گردد و پس قابلیت اطمینان تنزل پیدا می­کند. توجه بیش از حد به تعمیر و نگهداری گرچه قابلیت اطمینان را افزایش می­دهد، اما هزینه­ی آن را نیز به شدت افزایش می­دهد. در یک برنامه­ریزی موثر تعمیر و نگهداری بایستی بین هزینه و قابلیت اطمینان تعادل مستقر نمود [2].
در استانداردهای موجود برای سیستم قدرت، تعمیر و نگهداری تجهیزات الکتریکی این­چنین تعریف شده می باشد:
“تعمیر و نگهداری، حفظ و نگهداری شرایط لازم برای بهره­برداری از تجهیزات الکتریکی در جهتی می باشد که به کار گرفته شده می باشد” [3].
پس، تعمیر و نگهداری تضمین می­کند که سیستم در زمینه­ای که برای کار کردن در آن طراحی شده می باشد، از نظر الکتریکی در شرایط امنی کار کند.
در حالت کلی، تعمیر و نگهداری به دو گروه اصلی تعمیر و نگهداری پیشگیرانه[4] و تعمیر و نگهداری اصلاحی[5] تقسیم­بندی می­گردد. تعمیر و نگهداری پیشگیرانه به مقصود حفظ صحت عملکرد سیستم و تامین قابلیت اطمینان مورد نیاز صورت می­گیرد. برای این مقصود عملیات منظمی از قبیل بازرسی عملکرد سیستم، تمیزکاری، تنظیم، روغنکاری و نظایر آن اجرا می­گردد و قطعاتی که در شروع مرحله­ی فرسایش می­باشند و یا به عنوان قطعه مازاد موازی از کار افتاده­اند، توسط قطعات نو و سالم جایگزین می­شوند. هدف از این عملیات، محافظت سیستم در اجتناب از وقوع از کار افتادن بیش از حدود مطلوب می باشد. تعمیر و نگهداری اصلاحی در صورت وقوع هرگونه نقصان در عملکردهای سیستم انجام می­گیرد و هدف از اجرای آن بازگرداندن سریع سیستم به شرایط مطلوب برای عملکرد کامل می باشد. این کار با تعویض، تعمیر و یا تنظیم قطعاتی که موجب توقف سیستم شده­اند، صورت می­گیرد [4].
1-2- راهکارهای تعمیر و نگهداری
شرکت­های برق به مسئله­ی تعمیر و نگهداری تکیه می­کنند تا تجهیزاتشان را تا جایی که امکان دارد در شرایط کاری خوبی حفظ نمایند. در گذشته، سیاق اصلی تعمیر و نگهداری بیشتر شامل فعالیت­های از پیش تعریف­شده بود که در بازه­های منظم انجام می­شدند (تعمیر و نگهداری زمان­بندی­شده[6]). اما، چنین روش تعمیر و نگهداشتی ممکن می باشد مقداری ناکارآمد باشد، زیرا ممکن می باشد در بلند­مدت بسیار پرهزینه باشد و همچنین ممکن می باشد نتواند طول عمر تجهیزات را به اندازه­ای که امکان پذیر می­باشد، افزایش دهد. پس بسیاری از شرکت­ها، برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری با بازه­های ثابت را با برنامه­های انعطاف­پذیر مبتنی بر مطالعه­های مورد نیاز و حق تقدم، یا مطالعه­ی اطلاعات بدست آمده از طریق پایش شرایط (تعمیر و نگهداری پیشگویانه[7])، عوض کرده­اند.
روش­های تعمیر و نگهداری پیشگویانه شامل یک گروه از برنامه­ها می­باشد که تعمیر و نگهداری قابلیت اطمینان­محور[8] نامیده می­شوند. در یک راهکار تعمیر و نگهداری قابلیت اطمینان­محور می­توان روش­های تعمیر و نگهداری جایگزین مختلفی را با هم مقایسه نمود و هر کدام که برای حفظ قابلیت اطمینان تجهیزات به صرفه­تر می­باشند را انتخاب نمود. برنامه­های تعمیر و نگهداری قابلیت اطمینان محور توسط بعضی از شرکت­های برق به عنوان یک ابزار مفید به کار گرفته شده­اند.
بسیاری از نوشته­ها تنها مربوط به جایگزینی[9] در حالت­های پس از خطا و هنگام تعمیرات می­باشند و احتمال انواع دیگر تعمیر و نگهداری را که منجر به بهبود کمتری با هزینه ی کمتری می­شوند را نادیده می­گیرند. قدیمی­ترین روش­های جایگزینی، روش­های جایگزینی براساس عمر تجهیز[10] و جایگزینی انبوه [11] می­باشند. در جایگزینی براساس سن، یک تجهیز در یک سن معین و یا زمانی که دچار خرابی می­گردد، جایگزین می­گردد. در جایگزینی فله­ای، تمام تجهیزاتی که در یک کلاس می­باشند، در یک بازه­ی از پیش تعیین­شده، یا زمانی که دچار خرابی می­شوند، جایگزین می­گردند. راهکار جایگزینی فله­ای برای اجرا بسیار آسان می­باشد، به خصوص اگر سن تجهیزات نامعلوم باشد، همچنین می­تواند اقتصادی­تر از راهکارهای مبتنی بر جایگزینی یک تجهیز باشد. راهکارهای جدیدتر برای جایگزینی، گاهی مبتنی بر مدل­های احتمالی می­باشند پس می­توانند خیلی پیچیده­تر باشند. در هر صورت، در بسیاری از کاربردهای الکتریکی، تعمیر و نگهداشتی که بهبود محدودی را نتیجه می­دهد، به عنوان راهکار اصلی بهره گیری می­گردد و مدل­های جایگزینی فقط نقشی ثانویه دارند.
برنامه­های تعمیر و نگهداری شامل طیف وسیعی می­شوند و می­توانند بسیار ساده یا بسیار پیچیده باشند. شاید ساده­ترین برنامه، اتخاذ یک زمان­بندی تعمیر و نگهداری انعطاف ناپذیر[12] باشد، که در آن فعالیت­های از پیش تعیین­شده در بازه­های زمانی ثابتی انجام می­شوند. زمانی که تجهیزی دچار خطا می­گردد، تعمیر و یا تعویض می گردد. تعمیر و تعویض، هر دو بسیار پرهزینه­تر از یک اقدام تعمیر و نگهداری تنها می­باشند. بازه­های تعمیر و نگهداری به گونه معمول براساس تجربه­ی طولانی مدت انتخاب می­شوند.
تعمیر و نگهداری قابلیت اطمینان­محور به شدت مبتنی بر ارزیابی منظم شرایط تجهیز می­باشد و پس، زمان­بندی تعمیر و نگهداری انعطاف­ناپذیر را به کار نمی­بندد. نظاره شده می باشد که تعمیر و نگهداری قابلیت اطمینان­محور تاحدی مفهومی سیال می­باشد و در منابع مختلف به صورت­های متفاوتی تعریف شده می باشد. تعمیر و نگهداری قابلیت اطمینان­محور همیشه مبتنی بر پایش شرایط[13] نمی­باشد، بلکه به دیگر خصوصیات مانند حالات خرابی[14]، مطالعه آثار[15]، مطالعه نیازهای اجرایی و حق تقدم ها[16] نیز بستگی دارد.
بهینه­سازی تعمیر و نگهداری پیشگیرانه[17]، راهکار دیگری می باشد که ادعا می­گردد از تعمیر و نگهداری قابلیت اطمینان­محور کاراتر می­باشد. بهینه­سازی تعمیر و نگهداری پیشگیرانه بیشتر مبتنی بر تجزیه و تحلیل ماموریت[18]، نسبت به تجزیه و تحلیل سیستم می­باشد و دارای قابلیت کاهش موثر تعداد ماموریت­های لازم برای تعمیرات می­باشد. برنامه­هایی مانند تعمیر و نگهداری قابلیت اطمینان محور و بهینه­سازی تعمیر و نگهداری پیشگیرانه برای تضمین بهره­برداری اقتصادی نیروگاه­ها بسیار مفید می­باشند.
برای یک ارزیابی کامل از تاثیر روش­های تعمیر و نگهداری، اول بایستی دانست که کاربرد آن روش­ها، چقدر طول عمر یا مدت زمان متوسط تا خطای[19] یک تجهیز را گسترش خواهد داد. برای پی بردن به این، نیاز به یک مدل ریاضی از رویه ی زوال[20] تجهیز می­باشد، که سپس با یک مدل که اثرات تعمیر و نگهداری را توصیف می­کند، ترکیب می­گردد. چندین مدل ریاضی برای این مقصود پیشنهاد شده­اند، که آن­ها یک پیوند بین تعمیر و نگهداری و قابلیت اطمینان مستقر می­کنند. زمانی که یک مدل ریاضی ساخته گردید، فرآیند می­تواند نسبت به تغییر یک یا چند متغیر بهینه گردد.
مدل­های ریاضی ساده­تر، مبتنی بر بازه­های ثابت تعمیر و نگهداری می­باشند و نتیجه­ی بهینه­سازی یافتن کم هزینه­ترین تناوب تعمیر و نگهداری می­باشد. مدل­های پیچیده­تر، از ایده­ی پایش شرایط بهره گیری می­کنند، که تصمیم راجع به زمان و طول بازه­های تعمیر و نگهداری به شرایط واقعی (مرحله زوال) تجهیز بستگی دارد. پس بعضی از انواع پایش (برای مثال بازرسی) بایستی جزئی از مدل باشند. مدل­های ریاضی می­توانند قطعی و یا احتمالی باشند [1].
 
 
1-3- برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری در سیستم های قدرت
امروزه تعمیر و نگهداری یکی از مهم­ترین مسائل مطرح در برنامه­ریزی صنایع می­باشد که صنعت برق نیز از آن مستثنی نیست. با در نظر داشتن اهمیت این صنعت در توسعه­ی صنایع دیگر و حجم عظیم سرمایه­های موجود، در این صنعت رویکرد ویژه­ای به مسئله­ی تعمیر و نگهداری صورت می­گیرد. علاوه بر آن، با در نظر داشتن افزایش تقاضای توان، سیستم­های قدرت شاهد توسعه­ای سریع در دهه­های اخیر بوده­اند. پس کیفیت توان و قابلیت اطمینان به مقوله­ای مهم در بهره­برداری سیستم­های قدرت تبدیل شدند. این نیز به نوبه­ی خود تعمیر و نگهداری مولدها را در بهره­برداری سیستم قدرت خیلی با اهمیت کرده می باشد [4 و 5].
برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری واحدهای تولیدی یکی از مسئله­های مهم مرتبط با برنامه­ریزی و بهره­برداری سیستم­های قدرت می­باشد. برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری بسیاری از برنامه­ریزی های بهره­برداری کوتاه­مدت و بلند­مدت را تحت تاثیر قرار می­دهد. برای مثال در مشارکت واحدها[21]، بهینه­سازی واحدهای آبی و تلمبه­ای ذخیره­ای[22]، محاسبات قابلیت اطمینان و قیمت­گذاری تولید[23]، از برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری به عنوان یک ورودی بهره می­برند. پس برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری غیربهینه می ­تواند تاثیر ناخوشایندی بر روی برنامه­ریزی­های دیگر بگذارد. تعمیر و نگهداشتی که بهینه طراحی نشده باشد، به صورت مستقیم بر روی افزایش انرژی توزیع­نشده[24] اثر می­گذارد. همچنین، برنامه­ریزی تعمیرات غیربهینه موجب افزایش هزینه­ها و کاهش قابلیت اطمینان سیستم می­گردد [6 و 7].
برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری برای کاهش خطر خروج و بهبود دسترس­پذیری تجهیزات الکتریکی، ضروری می­باشد. برنامه­ی تعمیر و نگهداری بایستی پدیده­های مربوط به تولید، خروج تصادفی مولدها، تامین سوخت و انتقال را در نظر بگیرد. یک برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری بهینه باعث افزایش قابلیت اطمینان، کاهش هزینه­های تولید، افزایش طول عمر مولدها و کاهش فشار برای تاسیسات جدید می­گردد. پس، برنامه­ی تعمیر و نگهداری بهینه می­تواند منجر به صرفه­جویی قابل توجهی در هزینه­های بهره­برداری و کاهش انرژی توزیع­نشده گردد [7 و 8].
مسئله­ی برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری تجهیزات تولید و انتقال، بازه­ی زمانی خروج برای تعمیر و نگهداری برنامه­ریزی­شده برای هر تجهیز را در یک افق زمانی یک یا دو ساله و با هدف کاهش هزینه­ی بهره­برداری و یا افزایش قابلیت اطمینان، تعیین می­کند. پس، هدف مسئله­ی برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری تجهیزات سیستم قدرت، تخصیص بازه­های تعمیر و نگهداری مناسب برای تجهیزات و یافتن جدول زمانی برای آن­ها می­باشد. این برنامه­ریزی منجر به کاهش خطاهای سیستم، افزایش عمر مفید مورد انتظار و بازده­ی اقتصادی سیستم قدرت می گردد [5 و 9].
1-4- افق­های زمانی برنامه­ریزی تعمیر و نگهداری
زمان­بندی تعمیر و نگهداری مسئله­ای بهینه­سازی می­باشد، پس تغییر دوره­ی تعمیر تجهیزات سیستم از چند روز تا چند هفته، بر قابلیت اطمینان سیستم اثر می­گذارد. به همین دلیل، مطالعات زمان­بندی تعمیر و نگهداری بایستی در افق­های زمانی مختلف صورت گیرد. افق­های زمانی مورد نظر در زمان­بندی تعمیر و نگهداری به افق­های زمانی کوتاه­مدت[25]، میان­مدت[26] و بلند­مدت[27] تقسیم می­گردد. این تقسیم­بندی با در نظر داشتن اطلاعات مورد بهره گیری در زمان­بندی تعمیر و نگهداری و اهداف متفاوت در هر افق زمانی صورت می­پذیرد.
1-4-1- زمان­بندی تعمیر و نگهداری بلند­مدت
زمان­بندی تعمیر و نگهداری در افق زمانی بلند­مدت براساس عملکرد مستقل یک تجهیز صورت می­گیرد. هدف از آن، حداکثرسازی طول عمر باقیمانده­ی تجهیز و حداقل­سازی هزینه­ی تعمیر و نگهداری و همچنین هزینه­ی اصلاح و جایگزینی آن می­باشد. نتیجه­ی این تحلیل می­تواند فواصل زمانی بازرسی و یا تعمیر تجهیز را مشخص کند. تاثیر این تجهیز بر شبکه نیز به گونه معمول در نظر گرفته نمی­گردد [4].
 
1-4-2- زمان­بندی تعمیر و نگهداری میان­مدت
در زمان­بندی تعمیر و نگهداری میان­مدت، زمان­بندی بر­اساس پیش­بینی شبکه و شرایط بارگذاری در یک دوره­ی زمانی خاص (معمولا یک سال) با در نظر گرفتن منابع محدود موجود صورت می­پذیرد، که در دوره­ی زمان تعمیر و نگهداری بایستی تخصیص داده شوند. بدین ترتیب زمان­بندی تعمیر و نگهداری برای دوره­های زمانی مختلف استخراج می­گردد، به طوری که قیود زمان­بندی تعمیر و نگهداری ارضا شده و حد قابلیت اطمینان سیستم با در نظر داشتن تغییرات بار حداکثر گردد [4].
1-4-3- زمان­بندی تعمیر و نگهداری کوتاه­مدت
قیود امنیتی سیستم تحت تاثیرخروج تجهیزات سیستم برای تعمیر و نگهداری می­باشند. مشخص کردن دقیق روز و ساعت شروع تعمیر و نگهداری هر تجهیزی نیاز به دقت بالایی دارد. پس پخش بار سیستم قدرت با در نظر داشتن زمان­بندی تعمیر و نگهداری و پیش­بینی بار شبکه بایستی انجام پذیرد. این نوع مطالعه­ی زمان­بندی تعمیر و نگهداری به نام تعمیر و نگهداری کوتاه­مدت شناخته می­گردد [4].
1-5- تجدید ساختار[28] سیستم قدرت و ایجاد بازار برق[29]
شرکت­های برق به مدت چندین دهه به صورت انحصاری[30] اقدام می­کردند. این شرکت­های انحصاری، کنترل کامل فروش برق را در محدوده­ی خود در اختیار داشتند و هیچ شرکت دیگری در این محدوده با آن­ها رقابت نداشت. کنترل تجارت برق در مراحل تولید، انتقال و توزیع صورت می­گرفت. شکل (1-1) نشان­دهنده­ی ساختار انحصاری می­باشد. در چنین ساختاری، یک شرکت برق [10]:

  • مالکیت بیشتر واحدهای تولیدی و تجهیزات انتقال موجود در محدوده­ی جغرافیایی خود را بر عهده دارد و مسئول کنترل آن­ها می­باشد.
  • انحصار فروش انرژی الکتریکی در محدوده­ی جغرافیایی خود را در اختیار دارد.
  • وظیفه­ی تامین انرژی الکتریکی مشترکین بر عهده­ی آن می­باشد.
  • دارای مالکیت عمومی[31] می­باشد که هدف آن کسب سود نمی­باشد و تعرفه­های آن توسط سازمان­های نظارتی وضع می­شوند.
این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   سمینار ارشد مهندسی برق قدرت: بررسی تست های غیر مخرب در تجهیزات سیستم های قدرت

شکل 1-1: سیستم قدرت انحصاری (الف) با ساختار عمودی[32]، (ب) با ساختار مطابق قانون تنظیم مقررات شرکت­های عمومی برق[33] (PURPA) در سال 1978 [10]
سیستم­های انحصاری با ساختار عمودی دارای کارایی مناسبی نمی­باشند. بعضی از مهم ترین عوامل عدم­کارایی این سیستم­ها عبارتند از:

  • کاهش انگیزه برای بهره­برداری بهینه از سیستم.
  • سرمایه­گذاری­های غیر­ضروری.
  • عدم انعکاس قیمت تمام­شده­ی تولید در قیمت فروش آن.
  • وابستگی بسیار زیاد صنعت برق به دولت.
  • محدودیت مصرف­کنندگان در انتخاب تامین­کنندگان انرژی خود.

با در نظر داشتن این عوامل، بحث تجدید ساختار در صنعت برق مطرح گردید. هدف اصلی از تجدید ساختار، فراهم آوردن شرایطی می باشد که بازار از طریق افزایش رقابت، بهای فروش برق را تعیین کند و هزینه­ها را کاهش دهد. تجدید ساختار بازار آزادی را فراهم می­کند که در آن تامین­کنندگان توان و خدمات انرژی الکتریکی به رقابت با هم می­پردازند. در چنین محیط مبتنی بر رقابتی، مشترکین نیز در انتخاب تامین­کنندگان انرژی خود آزاد می­باشند.
[1]. Maintenance
[2]. Interruptions
[3]. Reliability
[4]. Preventive Maintenance
[5]. Corrective Maintenance
[6]. Scheduled Maintenance
[7]. Predictive Maintenance
[8]. Reliability-Centered Maintenance
[9]. Replacement
[10]. Age Replacement
[11]. Bulk Replacement
[12]. Rigid Maintenance Scheduling
[13]. Condition Monitoring
[14]. Failure Modes
[15]. Effects Analysis
[16]. Priorities
[17]. Preventive Maintenance Optimization
[18]. Task Analysis
[19]. Mean Time To Failure
[20]. Deterioration Process
[21]. Unit Commitment
[22]. Pumped Storage
[23]. Production Costing
[24]. Unserved Energy
[25]. Short-Term
[26]. Mid-Term
[27]. Long-Term
[28]. Restructuring
[29]. Power Market
[30]. Monopoly
[31]. Publicly Owned
[32]. Vertically Integrated
[33].
The Public Utility Regulatory Policy Act
***ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل و با فرمت ورد موجود می باشد***

متن کامل را می توانید دانلود نمائید

زیرا فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به گونه نمونه)

اما در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

 با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود می باشد

تعداد صفحه :91

قیمت : 14700 تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :       (فقط پیامک)        serderehi@gmail.com

دسته‌ها: مهندسی برق