دانلود متن کامل پایان نامه رشته روانشناسی 

عنوان کامل پایان نامه :

مطالعه اثربخشی روش های برجسته سازی چهره بر تماس چشمی کودکان درخودمانده

تماس چشمی و پردازش هیجانی[1]

نقایص و آسیب های اجتماعی یکی از ویژگی های عمده اختلال درخودماندگی هستند که در میان این آسیب های اجتماعی، شناخت و درک حالتهای هیجانی چهره به طور وسیع در پژوهش های مربوط به افراد درخودمانده گزارش شده می باشد. درک و فهم اینکه حالتها و هیجانات دیگران برای سازگاری و انطباق مناسب در موقعیت های اجتماعی، رشد تعاملات و ارتباط با دیگران تعیین کننده می باشد، بسیار حائز اهمیت بوده زیرا که کودکان درخودمانده اغلب در درک حالت های روانی دیگران ناتوان هستند و این می تواند دلیل اجتماعی شدن نامناسب و به وجود آمدن آسیب های واقعی در زندگی شان باشد(بتی،میوکس، ویتمیر، راگ، تیلور،2011).

یک مولفه ی مهم بدکارکردی اجتماعی در افراد درخودمانده، پردازش نابهنجار هیجانات مربوط به حالت های چهره می باشد(کلین هانس و همکاران،2010). چهره ی بشر در همه ی سنین منبع مهمی از اطلاعات که برای ارتباط کارآمد با دیگران مهم و حیاتی می باشد را تشکیل می دهد و وارسی کارآمد چهره می تواند هسته ی اصلی مهارتهای ارتباطی را به وجود آورد(ویت[2]، فالکیتر[3]،هافستن[4]،2008).زیرا که علائم اولیه ی ادراک  و فهم هیجانات می تواند در طول سال دوم زندگی مشاهده شود(بیگر[5]، کات[6]، ریف[7]، ترواگت[8]،استیگ[9]،2008).در همین راستا نظریه انگیزش اجتماعی درخودماندگی اظهار می کند که بدکارکردی اجتماعی، شکست و ناتوانی این افراد در تشخیص چهره ها به علت فقدان تجربه کردن چهره ها در طول دروره های حساس رشد می باشد که مکانیزم علت شناسی برای این آسیب برمی شود به ارتباط متقابل با افراد یا نگاه کردن به چهره ها که در افراد درخودمانده خیلی نادر می باشد(کلین هانس[10] و همکاران،2010).

[1]Emotional Processing

[2]Witt

[3] Falck-ytter

[4] Hafsten

[5]Begeer

[6] Koot

[7] Rieffe

[8] Terwogt

[9] Stegge

[10]Kleinhans and et al

سوالات یا اهداف پایان نامه :

آیا برجسته سازی چهره بر میزان تماس چشمی کودکان درخودمانده موثر می باشد ؟

از لینک انتهای صفحه ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک انتهای صفحه مراجعه نمایید:

پایان نامه روانشناسی

لینک متن کامل پایان نامه رشته روانشناسی با عنوان : مطالعه اثربخشی روش های برجسته سازی چهره بر تماس چشمی کودکان درخودمانده