مدیریت حساب‌های دریافتنی

شروع مدیریت حساب دریافتنی پایان مدیریت موجودی کالاست و زمانی که ماموریت مدیریت دریافتنی پایان پیدا کرد، مدیریت وجه نقد شروع می‌شود. انتقال کالا به مشتریان به منزله اعلام شروع حساب‌های دریافتنی و دریافت وجه نقد از مشتریان به منزله اعلام پایان مدیریت حساب‌های دریافتنی می باشد. ‌

مدیریت حساب‌های دریافتنی عبارتست از برنامه‌ریزی و هدایت و نظارت به کلیه اموری که بر سطح و میزان و کیفیت حساب‌های دریافتنی شرکت با هدف حد اکثر شدن بازده و حداقل کردن ریسک شرکت اثر می‌گذارد. حساب‌های دریافتی عمدتا از فروش نسیه کالا یا خدمات به وجود می‌آیند. به این حساب نیز مانند سایرحساب های دارایی‌های جاری، اگر بازده‌ای تعلق گیرد، بسیار ناچیز می باشد لذا این حساب مشمول هزینه فرصت از دست رفته می باشد و بایستی به آن توجه خاص مبذول شود. تصمیم گیری اصلی در ارتباط با این حساب، تعیین مبلغ و شرایط اعطای اعتبار به مشتریان می‌باشد (شباهنگ، ۱۳۸۱). ‌

شرکت‌ها در فرایند نسیه فروشی به دو طریق کیفیت و مقدار حساب‌های دریافتنی را تحت تاثیر قرار می‌دهند (عنایتی، ۱۳۸۳، ۴۲).

الف) تصمیماتی که شرکت در مورد شرایط فروش اتخاذ می‌کند. یعنی این که شرکت مقدار و مدت نسیه و میزان برای پرداخت نقد را مشخص کند. ‌

ب) تصمیماتی که شرکت در مورد نسیه به اشخاص (حقیقی و حقوقی) اتخاذ می‌کند. ‌

شرکت‌ها با اتخاذ تصمیمات دسته الف به نوعی سطح حساب دریافتنی را برنامه‌ریزی می‌کنند اما آن چیز که در اقدام اتفاق می‌افتد(در زمینه میزان حساب‌های دریافتنی) و همچنین کیفیت حساب‌های دریافتنی به صحت و دقت در اتخاذ تصمیمات دسته ب بستگی دارد. ‌

برای مدیریت حساب‌های دریافتنی شرکت‌ها بایستی به سمت مراحل زیر برنامه ریزی و هدایت شود (مدرس و عبد اله زاده، ۱۳۸۷، ۲۴).

الف) استقرار خط مشی اعتباری ب) استقرار خط مشی ارسال صورت حساب مشتری ج) استقرار خط مشی وصول مطالبات.

الف ) استقرار خطمشی اعتباری

۱- قبل از اعطای اعتبار بایستی وضعیت بالقوه مشتریان مورد مطالعه کامل قرار گیرد برای مثال مطالعه دقیق صورت‌های مالی مشتریان، درجه بندی اعتباری و یا مطالعه گزارش موسسات خدمات مالی در ارتباط با مشتری ، کمک زیادی به شناسایی شرایط مشتریان خوش حساب می‌کند. ‌

۲- هم زمان با تغییر وضعیت مالی مشتری میزان اعتبار وی بایستی مورد تجدید نظر قرار گیرد. ‌

۳- جنبه‌های بازاریابی بایستی مورد توجه قرار گیرد زیرا خط مشی اعتباری بسیار محدود موجب کاهش فروش می‌شود. ‌

۴- چنانچه زمان بندی فصلی به کار می‌رود به مشتریانی که قادر نیستند بدهی‌خود را تا پایان فصل مربوطه بپردازند، بایستی مدت اعتباری بیش از حد معمول اعطا کرد. این مورد خصوصاً زمانی که مجموع بازده حاصل از فروش اضافی و کاهش در هزینه‌های موجودی کالا بیشتر از هزینه اضافی ناشی از سرمایه‌گذاری اضافی در حساب‌های دریافتنی می باشد، از دیدگاه مالی مناسب‌تر می‌باشد.

ب- ارسال خط مشی ارسال صورت حساب مشتری :

۱- صورت حساب مشتری بایستی در حداقل فاصله زمانی ممکن ارسال شود. ‌

۲- فروش‌های عمده بلافاصله بایستی صورت حساب شود. ‌

۳- کالاها بایستی پس از تکمیل سفارش خرید برای مشتریان فاکتور شود و نه پس از حمل آن. ‌

۴- صورت حساب خدمات ارائه شده بایستی بلافاصله یا به طور دوره‌ای برای مشتریان ارسال شود. ‌

۵- استفاده از زمان بندی فصلی بایستی مورد توجه قرار گیرد .

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید