الگوهای ارتباطی:

اصولاً مفهوم الگوی ارتباطی خانواده، ساختار علمی از دنیای ظاهری خانواده می باشد که بر اساس ارتباط اعضای خانواده با یکدیگر و این‌که اعضا چه چیز به یکدیگر می‌گویند و چه کار انجام می‌دهند و این‌که چه معنایی از این ارتباطات دارند تعریف می‌شود (کشتکاران، ۱۳۸۸). الگوهای ارتباطی بین زوجین را، کریستنسن[۱] و سالاوی[۲] (۱۹۹۱) به سه دسته تقسیم کرده اند (فاتحی زاده و احمدی، ۱۳۸۴): ۱- الگوی سازنده‌ی متقابل، ۲- الگوی توقع / کناره گیری، ۳- الگوی اجتناب متقابل.

تعارض زناشویی: تعارض مجادله‌ای می باشد بر سر اثبات ارزش‌ها و ادعاها برای دستیابی به موقعیت، قدرت و منابعی که باعث صدمه، تخریب و حذف طرف مقابل می‌شود. مجادله‌ای بین حداقل دو فرد وابسته به یکدیگر، که در آن هر یک، طرف مقابل را مانعی بر سر رسیدن به اهداف خود می‌داند. طبق نظریه نظام‌های خانواده[۳]، تعارض زناشویی به عنوان نقطه عطف واحد خانواده مفهوم سازی می‌شود که می‌تواند تعادل، خودگردانی و خودسازمان دهی را به طور موقت مختل و واکنش‌های مقابله‌ای را برای بازگرداندن آن‌ها تحریک کند (قره باغی و همکاران، ۱۳۸۸).

۱-۶-۲- تعاریف عملیاتی:

دینداری: در این پژوهش شامل ۱- جهت گیری دینی  ۲- اقدام به باورهای دینی می‌شود.

در این پژوهش مقصود از جهت گیری دینی (درونی و برونی) نمره‌ای می باشد که آزمودنی از پرسش نامه جهت‌گیری دینی (درونی و برونی) آلپورت کسب می‌کند.

الگوهای ارتباطی: در این پژوهش به مقادیری لحاظ می‌شوند که از طریق پاسخ گویی آزمودنی‌های مورد مطالعه به مقیاس ۳۵ سوالی الگوهای ارتباطی (CPQ) به دست می‌آید.

تعارض زناشویی: در این پژوهش به مقادیری لحاظ می‌شوند که از طریق پاسخ گویی آزمودنی‌های مورد مطالعه به مقیاس ۴۲ سوالی تعارضات زناشویی (MCQ) به دست می‌آید.

[۱]Cristansen

[۲] Salavy

[۳] Family system teory

 

متن کامل پایان نامه