۱-۴-ضرورت انجام پژوهش:

 

لزوم انجام پژوهش‌هایی از قبیل پژوهش حاضر در کشور ما حداقل از چند جنبه قابل توجیه می باشد. نخست: افزایش نگران‌کننده‌ی آمارهای مربوط به کمرویی در سال‌های اخیر به ویژه در میان جمعیت‌های نوجوان و جوان جامعه.

دوم: اینکه احساس بهزیستی روانشناختی و به دنبال آن احساس نشاط، کارآمدی، خلاقیت، فناوری، تولید، خودکفایی، همه و همه در گرو سلامت جسمانی و روانی نیروهای انسانی جوامع می باشد، از این رو می باشد که امروزه مسئله بهداشت روان از اولویت های برنامه ریزان و تصمیم گیرندگان جوامع می باشد.

سوم: این که کمرویی یک هیجان پنهان و نادیده گرفته شده می باشد که در زندگی بسیاری از افراد آشفتگی و هرج و مرج را بروز داده می باشد. مطالعه های انجام شده نشان می دهد که بیش از ۵۰ درصد مردم در زندگی شان شکل های مختلف کمرویی را در درجات متفاوت تجربه می کنند.

هرچند یک کودک کمرو ممکن می باشد به ظاهر هیچ گونه ناراحتی برای معلمان و والدین ایجاد نکند، اما به سبب رنج ناشی از احساس ناامنی و بی کفایتی از ناشادترین کودکان خواهد بود که پیوسته به دنیای درون خود پناه می برد. پس با در نظر داشتن پیامد های جبران ناپذیر کمرویی در زمینه های مختلف رشدی، و از آن رو که می تواند به عنوان یک عامل بازدارنده در رشد و گسترش ظرفیت ها، استعدادها و توانمندی های افراد تأثیرگذار باشد، بایدآن را به عنوان یک مسأله میان فردی ناسالم در رفتار کودکان و بزرگسالان مورد توجه قرار داد.

هرکس دودل بودن یا خجالتی بودن را در موقعیت های جدید اجتماعی احساس کرده می باشد. با وجود این، گاهی اوقات کمرویی ممکن می باشد از طریق تداخل در حداکثر رشد اجتماعی کودکان و نوجوانان، یادگیری شان را نیز محدود کند. کمرویی اگر به عنوان یکی از خصایص رشدی شکل بگیرد، چنین کودکان و نوجوانانی احتمالا آسیب پذیر خواهند بود. همسالان ممکن می باشد آنها را طرد کنند و آن ها شانس کمی برای رشد مهارت های اجتماعی خود داشته باشند. در کودکانی که کمرویی به طور مفرط به سنین نوجوانی و بزرگسالی گسترش می یابد،آن ها خودشان را منزوی تر توصیف می کنند و دوستان کمی دارند و روابطشان با افراد جنس مخالف کمتر از همسالان آنها می باشد.

طبق نظر متخصصان، کمرویی یکی از جدی ترین مسایل کودکان و نوجوانان می باشد که از همان دوران اولیه رشد قابل مشاهده می باشد و می تواند به ایجاد مشکلات در زمینه های مختلف سلامت روانی از قبیل کاهش اعتماد به نفس، عزت نفس و خودپنداره پایین، احساس کم ارزشی، احساس گناه، اضطراب، مشکلات ارتباطی، افسردگی، ضعف مهارت های اجتماعی، مسایل تحصیلی، حالت عصبی، مسایل روان پزشکی و…منجر شود.

 

متن کامل پایان نامه