– پیشینه پژوهش:

پژوهشی تحت عنوان مطالعه ارتقای سرمایه اجتماعی بر بهبود عملکرد سازمان در سال ۱۳۹۰ توسط سیدمحمد احمدی و طاهره فیض آبادی انجام شده می باشد.  هدف از این پژوهش مطالعه ارتباط بین سرمایه اجتماعی و بهبود عملکرد سازمان می باشد. فرض اساسی پژوهش این می باشد که بین سرمایه اجتماعی و بهبود عملکرد ارتباط هست ومتغیرهای سرمایه اجتماعی بر متغیرهای بهبود سازمان تاثیر می گذارند. نتایج بدست آمده از این پژوهش نشان می دهد که اعتماد افراد به بهبود عملکرد ارتباط مستقیم و همچنین شبکه های رسمی با بهبود عملکرد بطور غیر مستقیم ارتباط دارند و هنجارهای اقدام با بهبود عملکرد ارتباط مستقیم و غیر مستقیمی ندارد و بین سرمایه اجتماعی و بهبود عملکرد ارتباط مستقیم هست.

رابرت بارون و گیدن مارک من، در مقاله ای با عنوان “چگونه مهارت های اجتماعی می تواند موفقیت سازمانی را بالا ببرد”عنوان کرده اند که چرا بعضی از سازمان ها نسبت به دیگر سازمان ها از همان آغاز شروع به کار موفق ترند. کوشش های قبلی در این زمینه در پاسخ به این سوال اینگونه استدلال می کردند که هم ویژگی های اشخاص و هم بعضی از عوامل داخلی در رقابت سازمان ها با هم دخالت دارند و باعث موفقیت آن ها می شود. همچنین آن ها اظهار می کنند که مهارت های اجتماعی این سازمان ها -که در تاثیر آن ها هم کمک می کند- در موفقیت شان تأثیر بسزایی دارند. در این پژوهش آن ها به این نتیجه رسیدند که سطح بالای سرمایه اجتماعی در سازمان ها باعث شهرت و اعتبار بالای آنها شده و همچنین روابط متقابل شخصی بین افراد این سازمان ها در رسیدن به موفقیت شان کمک می کند.

پژوهشی دیگر که در این زمینه انجام شده می باشد  با عنوان “ارزش احتمالی سرمایه اجتماعی” می باشد که توسط رونالد برت انجام شده. که اظهار می دارد بوم شناسی ساختاری سرمایه اجتماعی توصیف می کند که چگونه ارزش سرمایه اجتماعی برای یک فرد در ارتباط با تعداد افرادی که با آنها در  یک ساختار همکاری می کنند محتمل می باشد. نتایج بدست آمده از این پژوهش نشان می دهد که در یک ساختار مزایای ارتباطی و اطلاعاتی پل ارتباطی با سایر قسمت های یک ساختار را فراهم می کند و عدم تعامل بین قسمت های مختلف در یک شبکه اجتماعی به آن صدمه می زند مخصوصا در شبکه ای که برای مدیران آن سرمایه اجتماعی از الویت خاصی برخوردار می باشد.

۱۶-۱- توضیح واژه ها و اصطلاحات پژوهش:

سرمایه اجتماعی: به شبکه های اجتماعی، سیستم های روابط متقابل، مجموعه ای از هنجارها یا سطوح  اعتمادی که افراد یا گروه ها می توانند داشته باشند گفته می شود.

تأثیر مدیران: مجموعه سازمان یافته از رفتارهای قابل تشخیص متعلق به یک مدیر(Mintzberg, 1973: 54).

تأثیر های ارتباطی( متقابل شخصی): چگونگی تعامل مدیر با دیگران را اظهار می کند

تأثیر های اطلاعاتی: چگونگی پردازش و تبادل اطلاعات را اظهار می کند.

تأثیر های تصمیم گیری: اظهار می کنند که چگونه استفاده از اطلاعات در تصمیم گیری می تواند به مدیران کمک می کند.

۱۷-۱- اختصار فصل نخست:

شناسایی تأثیر مدیران و عوامل تاثیر گذار آن بر ای مدیریت بهتر و کارآمدتر در راستای افزایش سرمایه اجتماعی از ضروریات اجتناب ناپذیر می باشد. به اعتقاد بعضی از صاحبنطران، در میان عوامل موثر بر ارتقای سرمایه اجتماعی، نیروی انسانی به عنوان مهم ترین عامل به شمار می آید. آستان قدس رضوی نهادی می باشد با گستردگی تشکیلاتی و برخوردار از نیروی انسانی متعهد و کارآمد که قدمتی دیرینه دارد. مطالعه ارتباط دو متغیر تأثیر مدیران و سرمایه اجتماعی، هم از منطر یک مطالعه مدیریتی حائز اهمیت می باشد و هم با استفاده از یافته های این پژوهش، می توان به مقصود بهسازی سازمان، نقاط ضعف آن را شناخت و برطرف نمود و نقاط قوت آن را نیز ارتقا داد. در این فصل، علاوه بر ترسیم مدل مفهومی اولیه که حاصل مطالعات کتابخانه ای می باشد، به صورتی گذرا به اظهار مسئله، پیشینه پژوهش، اهداف و سوالات، روش پژوهش، محدودیت ها و قلمرو پژوهش و نیز تعاریف عملیاتی مفاهیم اصلی اشاره شده می باشد.

برای دانلود متن کامل اینجا کلیک کنید